İSİG: 8 ayda bin 306, Ağustos’ta 208 işçi hayatını kaybetti

İSİG: 8 ayda bin 306, Ağustos’ta 208 işçi hayatını kaybetti

İSİG Meclisi, 2020’nin ilk 8 ayında bin 306, Ağustos’taysa 208 işçinin iş cinayetlerinde hayatını kaybettiğini, pandemi süreci boyunca sadece tespit edilebilen en az 224 işçinin çalışırken Covid-19 hastalığına yakalanarak hayatını kaybettiğini belirtti

İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi, Ağustos ayı iş cinayetleri raporunu açıkladı. Yılın ilk sekiz ayında en az bin 306, Ağustos ayında ise en az 208 işçinin hayatını kaybettiği belirtilen raporda, Covid-19’un bir sınıf hastalığı olduğu ve en çok can kaybının da işçiler arasından gerçekleştiği vurgulandı.

Salgın nedeniyle hayatını kaybeden işçilerin bilgilerine ulaşılmakta sorun yaşandığı belirtilen raporda, “Ulaşabildiklerimiz çok sınırlı sayıda ve yerel basın, işçilerin mesai arkadaşları-aileleri ve tabip odaları kaynaklı” denilerek, bu verilerle şu ana kadar EN AZ 224 işçinin çalışırken Covid-19 hastalığına yakalanarak hayatını kaybettiğinin tespit edilebildiği kaydedildi.

Rapora, “Resmi olarak 6472 ölüm açıklandı ve bu ölümlerin yaklaşık yüzde 10’una dair bilgimiz bulunuyor. 224 işçi ölümü de bu bilgi ışığında tespit edebildiklerimiz. Gerek bilgimiz olmayan resmi yüzde 90 ölüm gerek salgın sonucu ölen ama kayıtlara salgın olarak kaydedilmeyenleri de düşündüğümüzde salgının ortaya çıkardığı işçikırımının boyutlarını daha iyi anlayabiliriz. Bu duruma bir de işçi ailelerini ve emeklileri eklemeliyiz” kaydı düşüldü.

Kapitalist üretimin tüm alanlarında işçilerin önlem alınmadan çalıştırıldığı ifade edilen raporda, DİSK açıklamalarında da belirtildiği gibi faal işçilerin salgına yakalanma oranının 3,2 kat fazla olduğu vurgulandı. Sadece Vestel’de 7 işçinin Covid-19 nedeniyle hayatını kaybettiği, 1000 işçinin de enfekte olduğu hatırlatılarak, “Diğer yandan ilk başta şantiyelerde başlayan ‘kapalı devre çalışma sistemi’ Dardanel’de resmi olarak somutlanmıştır. Amaç ne olursa olsun çarkların dönmesidir” ifadeleri kullanıldı.

Bu gerçeklere rağmen Covid-19’un, SGK Genelgesi ile iş kazası/meslek hastalığı olarak tanınmadığı hatırlatılarak, işçiler ve ailelerinin devlet tarafından da korunmasız bırakıldığı vurgulandı.

Salgın döneminde işçi sınıfına karşı ağır suçlar işlendi

“Salgın döneminde işçi sınıfına karşı işlenen suçlar arttı” diye belirtilen raporda şunlara yer verildi:

Salgına karşı alınmayan önlemler, işsizlik, açlık ve artan iş cinayetleri… Emek hareketinin ana gövdesi de bu süreçte ‘bekle ve gör’ ve ‘kendini koruma’ politikaları benimsedi. Hatta milli-yerli ekonomiye zarar vermemek için Covid-19’u salt salgın olarak değerlendirme, iş kazası olarak görmeme gibi uçlara savrulan sendikal odaklar dahi bulunmaktadır.

 

Salgın koşulları önümüzdeki dönem daha da ağırlaşarak devam edecektir. Bizler; ‘İş Cinayetlerine, İşsizliğe, Açlığa, Güvencesiz Çalıştırılmaya ve Salgına Karşı: Direniş ve Dayanışma Yaşatır’ şiarını yükselterek meydana gelen işçikırımı’na dur demeliyiz.

Emeğin korunması yaşamın savunulmasıdır…

Rapor 2020’nin ilk 8 ayında meydana gelen iş cinayetlerini şöyle hatırlattı:

-Ocak ayında en az 114 işçi,

-Şubat ayında en az 133 işçi,

-Mart ayında en az 113 işçi,

-Nisan ayında en az 221 işçi,

-Mayıs ayında en az 165 işçi,

-Haziran ayında en az 188 işçi,

-Temmuz ayında en az 164 işçi

-Ağustos ayında ise en az 208 işçi hayatını kaybetti.

2020 yılının ilk sekiz ayında iş cinayetlerinde en az bin 306 işçi arkadaşımızı kaybettik…

Mesleklere, yaşa, cinsiyete, göçmen işçilere, örgütlülük durumuna göre iş cinayetleri:

-208 emekçinin 172’si ücretli (işçi ve memur), 36’sı kendi nam ve hesabına çalışanlardan (çiftçi ve esnaf) oluşuyor…

 

-Ölenlerin 16’sı kadın işçi, 192’si erkek işçi. Kadın işçi cinayetleri tarım, kimya, tekstil, ticaret, metal, sağlık ve genel işler işkollarında gerçekleşti…

 

Yedi çocuk işçi can verdi. Çocuk işçi cinayetleri tarım ve metal işkollarında gerçekleşti…

 

-51 yaş ve üstünde ise çalışırken ölen 61 emekçi bulunuyor: Çiftçiler ve esnaflar ile tarım, tekstil, ticaret, büro, inşaat, taşımacılık, tersane, sağlık ve belediye işçileri…

 

-12göçmen/mülteci işçi yaşamını yitirdi: 9’u Suriyeli, 1’i Afganistanlı, 1’i Nepalli ve 1’i Özbekistanlı…

 

-Ölen işçilerin 3’ü sendikalı. Sendikalı işçiler eğitim, yol ve güvenlik işkollarında çalışıyordu…

 

Ölümler en çok tarım, inşaat, ticaret/büro, sağlık, taşımacılık, metal, belediye/genel işler ve tekstil işkollarında meydana geldi.

 

-En fazla ölüm nedenleri sırasıyla Covid-19, trafik/servis kazası, ezilme/göçük, yüksekten düşme, elektrik çarpması, kalp krizi, zehirlenme/boğulma ve şiddet.

İş cinayetlerinin şehirlere göre dağılımı

13 ölüm Manisa’da; 11’er ölüm Samsun ve Şanlıurfa’da; 10’ar ölüm Ankara ve İstanbul’da; 9 ölüm Diyarbakır’da; 8’er ölüm Adana ve Antalya’da; 7 ölüm Gaziantep’te; 6 ölüm Bursa’da; 5’er ölüm Erzurum, Denizli, Hatay, İzmir, Ordu ve Tokat’ta; 4’er ölüm Ağrı, Kayseri, Kırklareli, Kocaeli, Konya ve Tekirdağ’da; 3’er ölüm Eskişehir, Mersin, Muğla, Sakarya’da; 2’şer ölüm Aksaray, Artvin, Aydın, Bingöl, Edirne, Erzincan, Giresun, Kahramanmaraş, Karabük, Malatya, Mardin, Şırnak, Trabzon ve Van’da; 1’er ölüm Bayburt, Bilecik, Burdur, Çanakkale, Çankırı, Çorum, Isparta, Karaman, Kars, Kastamonu, Nevşehir, Sinop, Sivas, Tunceli, Uşak, Yalova, Yozgat, Zonguldak, Arnavutluk, Azerbaycan ve Sırbistan’da yaşandı…


Yorum yap

E-Mail adresiniz yayımlanmayacak. İşaretli alanları doldurmanız zorunludur *

Yanıtı iptal et

İlgili yazılar