İSİG Meclisi: Korona nedeniyle 8 ayda en az 368 işçi hayatını kaybetti

İSİG Meclisi: Korona nedeniyle 8 ayda en az 368 işçi hayatını kaybetti

Korona nedeniyle 8 ayda en az 368 işçinin hayatını kaybettiğini açıklayan İSİG Meclisi, işçi sağlığı ve güvenliği mücadelesinin dönemlerin özgünlüklerine göre yenilenmesi gerektiğini vurgulayarak, “Türkiye, tarihinin en büyük (sağlık emekçileri merkezli) ‘işçikırımı’ ile karşı karşıyadır” dedi

İşçi sağlığı ve iş güvenliği (İSİG) Meclisi, “Salgına, işsizliğe, açlığa ve güvencesiz çalıştırmaya karşı mücadeleye” başlığıyla hazırladığı raporda, 8 ayda en az 368 işçinin koronavirüs nedeniyle hayatını kaybettiğini açıkladı

İşçi sağlığı ve iş güvenliği mücadelesinin süreçlerin özgünlüklerine göre yenilenmesi gerektiğine vurgu yapan İSİG Meclisi, bu bahiste OHAL döneminde işçi sağlığı ve güvenliği sorunu ve mücadelesinin kazandığı özgün çizgileri hatırlattı. O dönemde özellikle sanayi sektöründe üretim zorlamalarının hayata geçirildiğine, nispeten korunaklı olan sendikalı işyerlerinde bile iş cinayetlerinde artış meydana geldiğine işaret eden Meclis, grevlerin yasaklandığı, örgütlenmenin engellendiği-dağıtıldığı, üniversiteler başta olmak üzere birçok işkolunda KHK’larla binlerce muhalifin işten çıkarıldığı bu dönemde “iş cinayetleri Cumhuriyet tarihinde meydana gelen en üst sınıra ‘2000 ölüm’e ulaşmıştı” alt çizmesinde bulundu.

Mart ayında dünya düzeyinde ve Türkiye’de pandemi ilan edildiğini hatırlatan İSİG Meclisi, bu süreçte halk sağlığı-işçi sağlığına dair köklü önlemler alınmadığına vurgu yaptı. Devletin resmi ağılarının “maske-mesafe-hijyen” vurgusu yaparak sorumluluğu halka yüklediklerine değinilen raporda, “Diğer yandan hastanelere, fabrikalara, bürolara, atölyelere, tarlalara, inşaatlara vb. gidip çalışmak zorundaydık. Üretim-hizmet, ulaşım, beslenme, barınma vb. yani çalışma süreçlerinde içiçe olan, çalışma saatleri artırılan, fabrikadan çıkarılmayan, iş tanımı dışında işler yüklenen ve hastalansak bile ‘kapalı devre’ çalıştırılan bizler, yani işçi sınıfı salgınla yüzyüze kaldık. Yine işçi eylemleri yasaklandı ve binlerce arkadaşımız işten çıkarıldı. Geride bıraktığımız sekiz ayda onbinlerce işçi Covid-19 hastalığına yakalandı ve onlarca arkadaşımız hayatını kaybetti” denildi.

8 ayda en az 368 Covid-19 nedenli iş cinayeti

Meclis raporunda koronavirüs nedeniyle meydana gelen ölümlerin gizlendiğine işaret edilerek, ulaşılabilen verilere göre tespit edilebilen işçi ölüm sayısının 268 olduğu belirtildi.

Bu ölümler çalışma durumuna, işkollarına, mesleğe, yaşa, cinsiyete… göre şöyle ayrıntılandırıldı:

-Tespit ettiğimiz işçi ölümleri ‘faal’ çalışanlardır. Ancak bu noktada ‘en az’ vurgusunu tekrar yapmalıyız, çünkü Covid-19 nedeniyle ölen işçi sayısı çok daha fazladır (Yine faal işçi sınıfının evvelki kuşağı olan 65 yaş üstü ölen emekli işçileri de mutlaka unutmamalıyız).


-Aylara göre ölümlere baktığımızda Mart ayının son yirmi gününde 14 işçi, Nisan ayında 104 işçi, Mayıs ayında 29 işçi, Haziran ayında 13 işçi, Temmuz ayında 16 işçi, Ağustos ayında 57 işçi, Eylül ayında 51 işçi, Ekim ayında 51 işçi ve Kasım ayının ilk on gününde 33 işçi Covid-19 nedeniyle hayatını kaybetti…


-Ölenlerin 58’i kendi nam ve hesabına (çiftçilere dair bilgimiz yok), 310’u ücretli (işçi ve memur) olarak çalışıyordu…


-En çok ölüm meydana gelen işkolları; 141 işçi sağlık (diğer işkollarında çalışan 4 doktor hariç), 90 işçi ticaret/büro/eğitim/sinema, 25 işçi belediye, 20 işçi tekstil/deri, 17 işçi güvenlik, 15 işçi metal, 14 işçi taşımacılık (şoför ve pilot), 10 işçi konaklama…


-Ölenlerin 25’i kadın 343’ü erkek işçi…


-Yaş ortalaması 51. Özellikle ölenlerin büyük çoğunluğunun kronik rahatsızlığı olduğunu gözönüne alınca bu durum ‘emeklilik tartışmaları-mücadelesi’ açısından da değerlendirilmelidir.


-Ölenlerin 34’ü yani yüzde 9’u sendikalı işçi. Sağlık işkolunda ve kısmen ticaret işkollarındaki emekçilerin meslek odası üyelikleri de düşünülünce örgütlülük oranı yüksek.


– En çok ölümün meydana geldiği şehirler; 108 işçi İstanbul’da, 25 işçi Ankara’da, 21 işçi Diyarbakır’da, 17 işçi Kayseri’de, 16 işçi İzmir’de, 15 işçi Kocaeli’de, 13 işçi Gaziantep’te, 10 işçi Bursa’da, 10 işçi Konya’da vd. hayatını kaybetti…

Talepler

Sermayenin üretim ve hizmet süreçlerini pandemi koşullarına uygun olarak yeniden yapılandırdığı, devletin Covid-19’u iş kazası/meslek hastalığı olarak değerlendirmediği belirtilen raporda, “Türkiye, tarihinin en büyük (sağlık emekçileri merkezli) ‘işçikırımı’ ile karşı karşıyadır” denilerek şu talepler ifade edildi:

-Covid-19 sağlık emekçileri için meslek hastalığı, diğer işkollarında çalışan işçiler için ise iş kazası olarak tanınmalıdır.

– İşyerlerinde başta üretim alanları olmak üzere ulaşım, beslenme, barınma gibi tüm alanlarda İSİG önlemleri alınmalıdır.

-Kronik hastalığı olan ve belli bir yaşın üzerindeki işçiler bu süreçte idari-ücretli izne çıkarılmalıdır.

-İşten atmalar yasaklanmalı ve 1168 TL değil tam ücret ödenmelidir.

-Çalışma saatleri, ücretlerde kesintiye gitmeden azaltılmalı, 4-6 saat olarak düzenlenmelidir.

– İşçilere ücretsiz-yaygın testler yapılmalı, vakaların arttığı işyerlerinde üretime ara verilmelidir.

-Evden çalışan işçilerin çalışma saatleri düzenlenmeli ve iş için yaptıkları harcamalar karşılanmalıdır. (Raporun tamamına şu linkten ulaşabilirsiniz)


Yorum yap

E-Mail adresiniz yayımlanmayacak. İşaretli alanları doldurmanız zorunludur *

Yanıtı iptal et

İlgili yazılar