Korku endüstrisi

Korku endüstrisi

Korkunun tutsakları esir olduklarını bilmezler. Ama göğüslerinde bir numara taşıyan ceza sistemi mahkûmları, özgürlükleriyle beraber bu numarayı unutma özgürlüğünü de kaybettiler

Korku, kârlı sosyal kontrol ve özel güvenlik endüstrilerinin hammaddesidir. Özel polis ve özel cezaevleri gitgide artarken, kimimiz az kimimiz çok, hepimiz komşumuzun gözcüsü ve korkunun tutsağı oluyoruz.

Kanada’da ve Amerika Birleşik Devletleri’nde özel güvenlik kamu güvenliğinden iki kat fazla harcama yapıyor; yüzyıl sonunda Amerika Birleşik Devletleri’nde iki milyon özel polis olacak.

Ateistlere varana dek hepimiz kendimizi polise havale etmeden önce Tanrı’ya emanet ediyoruz.

Gemisini kurtaran kaptana mecbur olan toplumlarda, gözleyenler ve gözlenenler, seçilmişler ve paryalar; hepimiz tutsağız.

Şehrin gelişimi, eşitsizliğin metastazı aynı zamanda: Büyüyen varoşlarda bakımsız kulübeler ve bahçeler var. Zenginlerin varoşları, onlara hizmetçi, bahçıvan ve bekçi tedarik eden bu varoşlardan çok da uzak olamaz. Sefaletin hüküm sürdüğü mekânlara yol keserek yiyecek bulanların hırgürü musallat oluyor. Zenginler ayrıcalıklı semtlerde ev hapsinde yaşıyor.

Korkunun tutsakları esir olduklarını bilmezler. Ama göğüslerinde bir numara taşıyan ceza sistemi mahkûmları özgürlükleriyle beraber bu numarayı unutma özgürlüğünü de kaybettiler. Modanın son haykırışı olan en modern cezaevlerinin hepsi de maksimum güvenlikli olma eğiliminde. Artık eskiden söylendiği gibi suçluyu tekrar topluma kazandırmayı, yoldan çıkanı iyileştirmeyi amaçlamıyorlar: Basitçe onu izole etmeyi amaçlıyorlar ve artık kimse yalandan vaazlar verme zahmetine girmiyor. Adalet suçlunun rehabilitasyonu için ilk adım olabilecek; suç işleyenin nereden geldiği, neden suç işlediği gibi soruları görmemek için gözlerini kapatıyor. Yüzyıl sonunun model cezaevinin ne kefaret ödetme ne de cezalandırma gibi en ufak bir amacı yok. Toplum kamusal tehlikeyi kafese kapatıyor ve anahtarı uzağa fırlatıyor.

Amerika Birleşik Devletleri’nde yeni inşa edilmiş bazı cezaevlerinde hücre duvarları çelikten, penceresiz ve kapılar elektronik olarak açılıp kapanıyor.

Çok eskiden, 17. yüzyılda, İngiliz gardiyanlar yargıçlara kendilerine mahkûm göndermesi için rüşvet verirlerdi. Özgürlük vakitleri geldiği zaman mahkûmlar gardiyanlara borçlu çıkar ve hayatlarının sonuna kadar gardiyanlar için dilencilik yapar ya da çalışırlardı. 20. yüzyılın sonlarında, bir Kuzey

Amerikan özel cezaevi şirketi olan Corrections Corporation, New York borsasındaki en değerli beş şirketten biri olarak sivriliyor. Corrections Corporation Kentucky Fried Chicken’dan gelen sermayeyle 1983’te doğdu ve başlangıcından itibaren tavuk gibi cezaevi satacağını ilan etti. 1997 sonlarında hisselerinin değeri yetmiş kat arttı ve şirket artık İngiltere, Avustralya ve Porto Riko’da da cezaevleri kuruyor. Ama işin temeli iç pazar.

[Tepetaklak, Eduardo Galeano]

(Desen, George Orwell’in korku ütopyası hayvan çiftliği)


Yorum yap

E-Mail adresiniz yayımlanmayacak. İşaretli alanları doldurmanız zorunludur *

Yanıtı iptal et

İlgili yazılar