Onlara ne kadar teşekkür etsek azdır

Onlara ne kadar teşekkür etsek azdır

Hakkını ödeyemeyeceklerimizin hakkını ancak yan yana durup, mücadeleyi büyüterek ödeyebiliriz. Kayıplarımızın yasını onların inatla yaşama tutunma direngenliklerinden aldığımız güçle insanca yaşam mücadelesini yükselterek tutacağız.

Zarife Çamalan

2020 yılının son ayı ailem ve benim için çok zor ve sıkıntılı geçti. Bu zor zamanlarımızda öncelikle sınırsız bir özveriyle çalışan, yaşı ya da sağlık durumu, kim ya da neci olduğuna bakmaksızın her hastayı yaşatmak için ellerinden geleni sonuna kadar zorlayan sağlık emekçilerine gerçekten teşekkür etmek istiyorum.

Yaklaşık bir aydır annemin sağlığının kötüleşmesi ve tedavi için gitmek zorunda kaldığımız hastane ortamında korona kapması bizler için çok üzücü oldu, bunun tarifi mümkün değil maalesef.

Köşe bucak sakladığımız, korona olursa hiçbir şekilde kurtaramayacağımızı bildiğimiz ama hastaneye götürmeye mecbur kaldığımız annemiz tüm çabalara rağmen 28 Aralık’ta hayatını kaybetti. Pandemi başladığından bu yana “Sağlıkçıların haklarını ödeyemeyiz” diyen devlet, bundan sadece balkonlardan alkış tutmayı anladığını kanıtladı! Hiçbir hakları ödenmediği gibi yaşatmak için yaşamaları da sağlamadı. Sağlıkçılar arasında ayrımcılık yaptı. Ardından senelik izinlerini, emeklilik haklarını, idari izinlerini, rapor almalarını yasakladı. Hamile sağlıkçılar bile izin kullanamadı.

Sağlıkçı sayısının yeterli olmadığı bilindiği halde binlerce KHK’lı işe başlatılmadı, kadro bekleyen binlerce emekçiye görev verilmedi!

Yeterli koruyucu kıyafet sağlanmadığı gibi yaygın test de yapılmadı. Korona olanların karantina süresi 10 güne düşürüldü, pozitifliği devam edenlere bile 10 gün sonra işbaşı yaptırıldı. Yüzlerce sağlık emekçisi çalışırken korona olup hayatını kaybetti.

Pandemi başladığından bu yana bilinen en az 305 sağlık emekçisini kaybettik. Çok üzgünüz. Onların yasını sağlık emekçilerinin “yaşatmak için yaşamak istiyoruz” diye başlattıkları mücadelede yan yana, omuz omuza, dayanışma içinde durarak mücadele azmine dönüştüreceğiz!

Bizler kayıplarımızın yasını onların inatla yaşama tutunma direngenliklerinden aldığımız güçle insanca yaşam mücadelesini yükselterek tutacağız.

Bu acılı günlerimizde bizi hiç yalnız bırakmayan yoldaşlarımız, dostlarımız, ailemiz ve sağlık emekçileri… iyi ki varsınız.

Annemi son yolculuğuna uğurlarken Ethem’e İsmail ve Maviş yoldaşa selam götürmesini istedim. Hep yüreğimizde yaşayacak…


Yorum yap

E-Mail adresiniz yayımlanmayacak. İşaretli alanları doldurmanız zorunludur *

Yanıtı iptal et

İlgili yazılar